Największy w Polsce serwis informacyjno-handlowy dla mężczyzn poświęcony lekom na potencję.
Najniższe ceny preparatów viagra, cialis, kamagra, levitra oraz eli-20.
Impotencja
Od początku lat 80. dokonuje się przełom w leczeniu impotencji.
Do lat 80. uważano, że 70-80% przypadków impotencji ma tło psychogenne, a 20-30% tło organiczne. Dzięki rozbudowie badań diagnostycznych o pełny profil poziomu hormonów, Dopplersonografię, kawernosografię i diagnostyczne iniekcje w ciała jamiste członka (początkowo z Papaweryny, a później z Prostaglandyny) okazało się, że prawie 60-70% przypadków impotencji ma podłoże organiczne. U mężczyzn w późniejszym wieku procent ten jest jeszcze większy.
Rodzaje impotencji
Impotencje możemy podzielić na:
- impotencję psychogenną
Częściej jest spotykana u młodszych mężczyzn. Przyczyną są lęki, nastawienie zadaniowe, zahamowania na tle seksualnym, napięcia sytuacyjne, niepewność siebie w roli partnera, obawy przed ośmieszeniem;
- impotencję na tle hormonalnym
Wbrew temu, co sądzi wielu mężczyzn, nie jest bardzo rozpowszechniona. Stanowi 5-10% przypadków impotencji. Najliczniej występuje w wieku andropauzy, w różnych zaburzeniach hormonalnych;
- impotencję neurogenną
Jej najczęstszą przyczyną są urazy i choroby kręgosłupa, w którym znajduje się ośrodek erekcji. Również wiele zaburzeń neurologicznych prowadzi do impotencji, np. stwardnienie rozsiane, neuropatie;
- impotencję na tle krążeniowym
Obecnie jest najczęściej rozpoznawana i obejmuje prawie połowę przypadków impotencji. Przyczyną są np. zaburzenia układu krążenia pozawałowe, po wylewach, na tle miażdżycowym, wady układu naczyniowego, nadciśnienie;
- impotencję mieszaną
To około 1/3 przypadków impotencji. Spotyka się w niej różne kombinacje wymienionych przyczyn impotencji, a najlepszym tego przykładem są niektóre przewlekłe choroby. I tak np. w przebiegu cukrzycy powodem impotencji mogą być zaburzenia hormonalne, zmiany naczyniowe, neuropatia. Przyczyną może być dana choroba, jak i przyjmowane na nią leki. Powstawaniu impotencji sprzyjają np. leki przeciwnadciśnieniowe czy psychotropowe.
Diagnostyka
W leczeniu impotencji bardzo ważne jest więc rozpoznanie jej przyczyn. W większości przypadków wystarczy dokładnie zebrany wywiad od pacjenta. W niektórych przypadkach mogą być potrzebne badania diagnostyczne, np. laboratoryjne (poziom cukru, cholesterolu, testosteronu, prolaktyny), USG prostaty, Dopplersonografia, iniekcja w ciała jamiste członka z Prostaglandyny. Wyjątkowo jest konieczna kawernosografia.
W procesie diagnostycznym pojawia się jednak pewien problem. Wielu mężczyzn, z różnych przyczyn, nie mówi prawdy. Dlatego wartościową metodą diagnostyczną jest wywiad z partnerką pacjenta. Kobiety mają bardziej zdroworozsądkowe nastawienie do tych spraw. Zdarza się, niestety często, że mężczyźni ukrywają wizytę przed partnerką lub nie chcą przyjść z nią do specjalisty.
Leczenie
Po ustaleniu przyczyn impotencji można rozpocząć leczenie, którego celem jest nie tylko eliminacja impotencji, ale również jej przyczyn.
W impotencji psychogennej stosuje się metody treningowe ze współudziałem partnerki, hipnozę, psychoterapię indywidualną i partnerską, a w przypadku fobii - desensyblizację (odczulanie w wyobraźni). Psychoterapia indywidualna jest zalecana w przypadkach, kiedy przyczyną impotencji są zahamowania i urazy seksualne, negatywne wpływy środowiska rodzinnego, nerwice, a partnerska - przy zaburzonych relacjach w związku. Metody treningowe są bardzo popularne i powszechnie stosowane od początku lat 70. i przeważnie obejmują 5-7 tygodni leczenia. W impotencji na tle hormonalnym stosuje się leki hormonalne (jak np. testosteron w przypadku niedoboru tego hormonu) lub leki obniżające poziom prolaktyny (w hiperprolaktynemii).
W impotencji neurogennej wykorzystuje się różne metody, np. pompy próżniowe, elektroterapię, leki stymulujące układ nerwowy, masaż.
W impotencji na tle krążeniowym zaleca się obecnie najczęściej iniekcje w ciała jamiste członka, przeważnie Prostaglandynę, ale nie tylko. W Polsce został zarejestrowany Caverject - pacjent po nauczeniu przez lekarza sam sobie robi iniekcję, co nie jest trudne. Po iniekcji możliwe jest odbycie stosunku. Ta metoda jest doraźna, ale i lecznicza. Kiedy krążenie ulega poprawie, zmniejsza się stopniowo dawkę leku.
Jednak wielu mężczyzn lęka się wszelkich iniekcji, a co dopiero w takie miejsce! Tego typu metodę zastosowałem już u kilku tysięcy pacjentów. Po przełamaniu pierwszych oporów i lęków pacjenci przekonują się do niej.
Najnowszą metodą leczenia impotencji jest Viagra. To lek w formie tabletki, a więc bardzo wygodny. W dodatku cechuje go wysoka skuteczność.
Viagrę stosuje się również w impotencji psychogennej. Po serii niepowodzeń w próbach odbycia stosunku, cierpień z powodu niemożności penetracji pochwy, przełamanie impasu przy użyciu leku jest znaczące. Sam fakt sukcesu, jakim stało się odbycie normalnego stosunku, uskrzydla mężczyznę, poprawia samoocenę i daje wiarę w realizowanie się w roli partnera. Można bez przesady stwierdzić, że metoda iniekcji w ciała jamiste i Viagra to rewolucyjny przełom w leczeniu impotencji. Mężczyźni zaczynają wierzyć w siebie, w szanse wyleczenia, doświadczają udanych kontaktów seksualnych, pozbywają się kompleksów.
Trudno przecenić wartość tych metod leczenia. Oblicza się, że Viagra jest skuteczna w 75-80% przypadków impotencji. Wysoką skuteczność mają również iniekcje w ciała jamiste członka. Można zatem powiedzieć, że dla zdecydowanej większości pacjentów problem impotencji jest rozwiązany.
Są również inne metody leczenia impotencji, jak np. operacje naczyń członka, wszczepianie protez w członek. One również umożliwiają współżycie seksualne. Metody operacyjne i protezy stosuje się w szczególnych przypadkach. Szerzej opisuję metody leczenia impotencji w książce pt. "Leczenie zaburzeń seksualnych", wydanej w 1997 r.
Artykuł: prof. dr hab. med. Zbigniewa Lwa-Starowicza
Od początku lat 80. dokonuje się przełom w leczeniu impotencji.
Do lat 80. uważano, że 70-80% przypadków impotencji ma tło psychogenne, a 20-30% tło organiczne. Dzięki rozbudowie badań diagnostycznych o pełny profil poziomu hormonów, Dopplersonografię, kawernosografię i diagnostyczne iniekcje w ciała jamiste członka (początkowo z Papaweryny, a później z Prostaglandyny) okazało się, że prawie 60-70% przypadków impotencji ma podłoże organiczne. U mężczyzn w późniejszym wieku procent ten jest jeszcze większy.
Rodzaje impotencji
Impotencje możemy podzielić na:
- impotencję psychogenną
Częściej jest spotykana u młodszych mężczyzn. Przyczyną są lęki, nastawienie zadaniowe, zahamowania na tle seksualnym, napięcia sytuacyjne, niepewność siebie w roli partnera, obawy przed ośmieszeniem;
- impotencję na tle hormonalnym
Wbrew temu, co sądzi wielu mężczyzn, nie jest bardzo rozpowszechniona. Stanowi 5-10% przypadków impotencji. Najliczniej występuje w wieku andropauzy, w różnych zaburzeniach hormonalnych;
- impotencję neurogenną
Jej najczęstszą przyczyną są urazy i choroby kręgosłupa, w którym znajduje się ośrodek erekcji. Również wiele zaburzeń neurologicznych prowadzi do impotencji, np. stwardnienie rozsiane, neuropatie;
- impotencję na tle krążeniowym
Obecnie jest najczęściej rozpoznawana i obejmuje prawie połowę przypadków impotencji. Przyczyną są np. zaburzenia układu krążenia pozawałowe, po wylewach, na tle miażdżycowym, wady układu naczyniowego, nadciśnienie;
- impotencję mieszaną
To około 1/3 przypadków impotencji. Spotyka się w niej różne kombinacje wymienionych przyczyn impotencji, a najlepszym tego przykładem są niektóre przewlekłe choroby. I tak np. w przebiegu cukrzycy powodem impotencji mogą być zaburzenia hormonalne, zmiany naczyniowe, neuropatia. Przyczyną może być dana choroba, jak i przyjmowane na nią leki. Powstawaniu impotencji sprzyjają np. leki przeciwnadciśnieniowe czy psychotropowe.
Diagnostyka
W leczeniu impotencji bardzo ważne jest więc rozpoznanie jej przyczyn. W większości przypadków wystarczy dokładnie zebrany wywiad od pacjenta. W niektórych przypadkach mogą być potrzebne badania diagnostyczne, np. laboratoryjne (poziom cukru, cholesterolu, testosteronu, prolaktyny), USG prostaty, Dopplersonografia, iniekcja w ciała jamiste członka z Prostaglandyny. Wyjątkowo jest konieczna kawernosografia.
W procesie diagnostycznym pojawia się jednak pewien problem. Wielu mężczyzn, z różnych przyczyn, nie mówi prawdy. Dlatego wartościową metodą diagnostyczną jest wywiad z partnerką pacjenta. Kobiety mają bardziej zdroworozsądkowe nastawienie do tych spraw. Zdarza się, niestety często, że mężczyźni ukrywają wizytę przed partnerką lub nie chcą przyjść z nią do specjalisty.
Leczenie
Po ustaleniu przyczyn impotencji można rozpocząć leczenie, którego celem jest nie tylko eliminacja impotencji, ale również jej przyczyn.
W impotencji psychogennej stosuje się metody treningowe ze współudziałem partnerki, hipnozę, psychoterapię indywidualną i partnerską, a w przypadku fobii - desensyblizację (odczulanie w wyobraźni). Psychoterapia indywidualna jest zalecana w przypadkach, kiedy przyczyną impotencji są zahamowania i urazy seksualne, negatywne wpływy środowiska rodzinnego, nerwice, a partnerska - przy zaburzonych relacjach w związku. Metody treningowe są bardzo popularne i powszechnie stosowane od początku lat 70. i przeważnie obejmują 5-7 tygodni leczenia. W impotencji na tle hormonalnym stosuje się leki hormonalne (jak np. testosteron w przypadku niedoboru tego hormonu) lub leki obniżające poziom prolaktyny (w hiperprolaktynemii).
W impotencji neurogennej wykorzystuje się różne metody, np. pompy próżniowe, elektroterapię, leki stymulujące układ nerwowy, masaż.
W impotencji na tle krążeniowym zaleca się obecnie najczęściej iniekcje w ciała jamiste członka, przeważnie Prostaglandynę, ale nie tylko. W Polsce został zarejestrowany Caverject - pacjent po nauczeniu przez lekarza sam sobie robi iniekcję, co nie jest trudne. Po iniekcji możliwe jest odbycie stosunku. Ta metoda jest doraźna, ale i lecznicza. Kiedy krążenie ulega poprawie, zmniejsza się stopniowo dawkę leku.
Jednak wielu mężczyzn lęka się wszelkich iniekcji, a co dopiero w takie miejsce! Tego typu metodę zastosowałem już u kilku tysięcy pacjentów. Po przełamaniu pierwszych oporów i lęków pacjenci przekonują się do niej.
Najnowszą metodą leczenia impotencji jest Viagra. To lek w formie tabletki, a więc bardzo wygodny. W dodatku cechuje go wysoka skuteczność.
Viagrę stosuje się również w impotencji psychogennej. Po serii niepowodzeń w próbach odbycia stosunku, cierpień z powodu niemożności penetracji pochwy, przełamanie impasu przy użyciu leku jest znaczące. Sam fakt sukcesu, jakim stało się odbycie normalnego stosunku, uskrzydla mężczyznę, poprawia samoocenę i daje wiarę w realizowanie się w roli partnera. Można bez przesady stwierdzić, że metoda iniekcji w ciała jamiste i Viagra to rewolucyjny przełom w leczeniu impotencji. Mężczyźni zaczynają wierzyć w siebie, w szanse wyleczenia, doświadczają udanych kontaktów seksualnych, pozbywają się kompleksów.
Trudno przecenić wartość tych metod leczenia. Oblicza się, że Viagra jest skuteczna w 75-80% przypadków impotencji. Wysoką skuteczność mają również iniekcje w ciała jamiste członka. Można zatem powiedzieć, że dla zdecydowanej większości pacjentów problem impotencji jest rozwiązany.
Są również inne metody leczenia impotencji, jak np. operacje naczyń członka, wszczepianie protez w członek. One również umożliwiają współżycie seksualne. Metody operacyjne i protezy stosuje się w szczególnych przypadkach. Szerzej opisuję metody leczenia impotencji w książce pt. "Leczenie zaburzeń seksualnych", wydanej w 1997 r.
Artykuł: prof. dr hab. med. Zbigniewa Lwa-Starowicza
